सुन्दरकाण्डम् – १

श्लोकः १

विकीर्णनीलमेघेषु व्योमव्याप्तमहाद्युतिः ।
न धूमकेतुः संज्ञेयः रामबाणोऽयं मारुतिः ॥ १ ॥

Telugu Phonetic:

వికీర్ణనీలమేఘేషు వ్యోమవ్యాప్తమహాద్యుతిః ।
న ధూమకేతుః సంజ్ఞేయః రామబాణోఽయం మారుతిః ॥ ౧ ॥

IAST:

vikīrṇa-nīla-megheṣu vyoma-vyāpta-mahā-dyutiḥ ।
na dhūmaketuḥ saṃjñeyaḥ rāma-bāṇo’yaṃ mārutiḥ ॥

అర్థం:
Amid the scattered blue-black clouds, a mighty radiance spreads across the heavens. It is not a comet to be mistaken for one; this is Māruti—the very arrow of Rāma.

श्लोकः २

व्योममारुतमुद्वीक्ष्य देवदानवखेचराः ।
जलजाः खगश्रेष्ठाश्च प्राञ्जलयोऽभवन् भयात् ॥ २ ॥

Telugu Phonetic:

వ్యోమమారుతముద్వీక్ష్య దేవదానవఖేచరాః ।
జలజాః ఖగశ్రేష్ఠాశ్చ ప్రాంజలయోఽభవన్ భయాత్ ॥ ౨ ॥

IAST:

vyoma-mārutam-udvīkṣya deva-dānava-khecarāḥ ।
jalajāḥ khaga-śreṣṭhāś ca prāñjalayo ’bhavan bhayāt ॥

అర్థం:
Beholding Māruti coursing through the heavens, the gods, dānavas, and celestial beings, together with the creatures of the waters and the foremost of birds, stood with folded hands, overcome with awe and fear.

श्लोकः ३

स्वर्णदीधितिभिर्दीप्तः क्षणमन्धीकृताक्षकः ।
वक्षोवेगघातेन विकम्पितोऽभून्मैनाकः ॥ ३ ॥

Telugu Phonetic:

స్వర్ణదీధితిభిర్దీప్తః క్షణమంధీకృతాక్షకః ।
వక్షోవేగఘాతేన వికంపితోఽభూన్మైనాకః ॥ ౩ ॥

IAST:

svarṇa-dīdhitibhir-dīptaḥ kṣaṇam-andhīkṛtākṣakaḥ ।
vakṣo-vega-ghātena vikampito ’bhūn mainākaḥ ॥

అర్థం:
Blazing with golden radiance, Māruti’s brilliance momentarily dazzled the eyes; struck by the tremendous force of his chest as he sped onward, Maināka itself began to tremble.

                                     M. Murali Mohan