१.
कुत्र त्वां प्राप्नुयां कृष्ण कथं वा मिलये हरे ।
हे हृदयप्रिय शीघ्रं सन्निकृष्य समागच्छ ॥
२.
वृन्दारण्यं जपत्येव तव नाम मुहुर्मुहुः ।
वहति स्मितगन्धेन शीतलः पवनोऽपि च ॥
३.
बर्हिपिच्छं भ्रमद् वायुः क्वणन्मञ्जीरयामुनी ।
गच्छन्तो घनपङ्क्तयश्च विहगाश्च वदन्ति तत् ॥
४.
"इतः स गतः" इत्येवं सर्वे प्रोचुः मुहुर्मुहुः ।
किन्तु मौनं स्मितं कृत्वा रहस्यं तव रक्षति ॥
५.
तेन मे हृदयं नित्यं भ्रमत्येव दिशो दिशः ।
सोढुं नालं चिरं विप्रयोगं त्वां प्रति माधव ॥
६.
मृदु त्वम् आगत्य शनैः कुरु वासं ममोत्सङ्गे ।
यथा यमुनया सार्धं चन्द्रिका शान्तनिर्मला ॥
७.
यथा वा वेणुनादस्ते शान्तः प्रेमाप्लुतः सदा ।
त्वां विना क्षणमात्रोऽपि युगायते महाप्रभो ॥
८.
त्वया सह क्षणो यस्तु सोऽनन्तत्वम् उपैति वै ।
शान्तम् आनन्दम् अक्षय्यं तदा लभते मानसम् ॥
न दूरे व्रजगोपालः, भक्तहृदये सदा स्थितः ।
यत्र प्रेम तत्र कृष्णः, यत्र कृष्णस्तत्र आनन्दः ॥
1.
kutra tvāṃ prāpnuyāṃ kṛṣṇa kathaṃ vā milaye hare |
he hṛdayapriya śīghraṃ sannikṛṣya samāgaccha ||
కుత్ర త్వాం ప్రాప్నుయాం కృష్ణ కథం వా మిలయే హరే |
హే హృదయప్రియ శీఘ్రం సన్నికృష్య సమాగచ్ఛ ||
(Where shall I find you, Krishna? How shall I meet you, Hare? O beloved of my heart, come quickly, come near.)
2.
vṛndāraṇyaṃ japatyeva tava nāma muhurmuhuḥ |
vahati smitagandhena śītalaḥ pavano'pi ca ||
వృందారణ్యం జపత్యేవ తవ నామ ముహుర్ముహుః |
వహతి స్మితగంధేన శీతలః పవనోఽపి చ ||
(Brindavana keeps chanting your name again and again; the cool breeze too carries the fragrance of your smile.)
3.
barhipicchaṃ bhramad vāyuḥ kvaṇanmañjīrayāmunī |
gacchanto ghanapaṅktayaśca vihagāśca vadanti tat ||
బర్హిపిచ్ఛం భ్రమద్ వాయుః క్వణన్మంజీరయామునీ |
గచ్ఛంతో ఘనపంక్తయశ్చ విహగాశ్చ వదంతి తత్ ||
(The peacock feather, the wandering wind, the Yamunā jingling like anklets, the passing rows of clouds, and the birds — all of them speak this:)
4.
"itaḥ saḥ gataḥ" ityevaṃ sarve procuḥ muhurmuhuḥ |
kintu maunaṃ smitaṃ kṛtvā rahasyaṃ tava rakṣati ||
"ఇతః స గతః" ఇత్యేవం సర్వే ప్రోచుః ముహుర్ముహుః |
కింతు మౌనం స్మితం కృత్వా రహస్యం తవ రక్షతి ||
("He went this way" — so they all keep saying. But silence, smiling, guards your secret.)
5.
tena me hṛdayaṃ nityaṃ bhramatyeva diśo diśaḥ |
sodhuṃ nālaṃ ciraṃ viprayogaṃ tvāṃ prati mādhava ||
తేన మే హృదయం నిత్యం భ్రమత్యేవ దిశో దిశః |
సోఢుం నాలం చిరం విప్రయోగం త్వాం ప్రతి మాధవ ||
(Because of this, my heart wanders always in every direction. I can no longer bear this separation from you, O Mādhava.)
6.
mṛdu tvam āgatya śanaiḥ kuru vāsaṃ mamotsaṅge |
yathā yamunayā sārdhaṃ candrikā śāntanirmalā ||
మృదు త్వమ్ ఆగత్య శనైః కురు వాసం మమోత్సంగే |
యథా యమునయా సార్ధం చంద్రికా శాంతనిర్మలా ||
(Come softly and gently, make your home in my lap — as moonlight rests, calm and pure, upon the Yamunā.)
7.
yathā vā veṇunādaste śāntaḥ premāplutaḥ sadā |
tvāṃ vinā kṣaṇamātro'pi yugāyate mahāprabho ||
యథా వా వేణునాదస్తే శాంతః ప్రేమాప్లుతః సదా |
త్వాం వినా క్షణమాత్రోఽపి యుగాయతే మహాప్రభో ||
(Or like your flute-song — ever calm, ever drenched in love. Without you, even a single moment stretches into an age, O great Lord.)
8.
tvayā saha kṣaṇo yastu so'nantatvam upaiti vai |
śāntaṃ ānandam akṣayyaṃ tadā labhate mānasam ||
త్వయా సహ క్షణో యస్తు సోఽనంతత్వమ్ ఉపైతి వై |
శాంతమ్ ఆనందమ్ అక్షయ్యం తదా లభతే మానసమ్ ||
న దూరే వ్రజగోపాలః, భక్తహృదయే సదా స్థితః ।
యత్ర ప్రేమ తత్ర కృష్ణః, యత్ర కృష్ణస్తత్ర ఆనందః ॥
M.Murali Mohan
