మారుతాత్మజ ఏవాసౌ మహాబలపరాక్రమః । సీతాన్వేషణసన్నద్ధో లీలయా సింధుముత్ప్లుతః ॥ ౧ ॥
నమన్మైనాకశృంగాగ్రాత్ సురసాముఖ్యపూజితః । సింహికాంగం వినిర్భిద్య రామబాణ ఇవాపతత్ ॥ ౨ ॥
లంకిణీం నిహతాం కృత్వా ప్రవివేశ పురీం కపిః । సీతామన్విష్య జానకీం దదౌ తస్యాంగులీయకమ్ ॥ ౩ ॥
రామదూతం హరిం జ్ఞాత్వా ప్రీతా వైదేహనందినీ । చూడామణిం దదౌ తస్మై రామసందేశముక్తవతీ ॥ ౪ ॥
అశోకవనికాం భిత్త్వా చాక్షకుమారనిషూదనః । రజనీచరసంఘాంశ్చ జఘాన కపిసత్తమః ॥ ౫ ॥
లంకాం దగ్ధ్వా ప్రతాపవాన్ పునర్లంఘ్య మహార్ణవమ్ । వైదేహీవార్తామాఖ్యాతుం రామసన్నిధిమాయయౌ ॥ ౬ ॥
చూడామణిం సమాలోక్య ప్రహృష్టో రఘునందనః । పరిష్వజ్య హనూమంతం బాష్పపూర్ణేక్షణోఽభవత్ ॥ ౭ ॥
సీతాశోకవినాశం చ సర్వదుఃఖక్షయం తథా । మారుతేర్వచనాచ్ఛ్రీమాన్ నిశ్చితం సమమన్యత ॥ ౮ ॥
రామః సుందరమూర్తిశ్చ రఘువీరః సునిర్మలః । హనూమాన్ సుందరః శూరః సింధులంఘనముత్తమమ్ ॥ ౯ ॥
లంకా సుందరరూపా చ చాశోకవనికా శుభా । సీతా సుందరసర్వాంగీ లంకాదాహో మనోహరః ॥ ౧౦ ॥
రామాలింగనమద్భుతం సీతాశోకవినాశనమ్ । సుందరం యత్ర సర్వం స్యాత్తత్ సుందరకాండముచ్యతే ॥ ౧౧ ॥
मारुतात्मज एवासौ महाबलपराक्रमः । सीतान्वेषणसन्नद्धो लीलया सिन्धुमुत्प्लुतः ॥ १ ॥
नमन्मैनाकशृङ्गाग्रात् सुरसामुख्यपूजितः । सिंहिकाङ्गं विनिर्भिद्य रामबाण इवापतत् ॥ २ ॥
लङ्किणीं निहतां कृत्वा प्रविवेश पुरीं कपिः । सीतामन्विष्य जानकीं ददौ तस्याङ्गुलीयकम् ॥ ३ ॥
रामदूतं हरिं ज्ञात्वा प्रीता वैदेहनन्दिनी । चूडामणिं दौ तस्मै रामसन्देशमुक्तवती ॥ ४ ॥
अशोकवनिकां भित्त्वा चाक्षकुमारनिषूदनः । रजनीचरसङ्घांश्च जघान कपिसत्तमः ॥ ५ ॥
लङ्कां दग्ध्वा प्रतापवान् पुनर्लङ्घ्य महार्णवम् । वैदेहीवार्तामाख्यातुं रामसन्निधिमाययौ ॥ ६ ॥
चूडामणिं समालोक्य प्रहृष्टो रघुनन्दनः । परिष्वज्य हनूमन्तं बाष्पपूर्णेक्षणोऽभवत् ॥ ७ ॥
सीताशोकविनाशं च सर्वदुःखक्षयं तथा । मारुतेर्वचनाच्छ्रीमान् निश्चितं सममन्यत ॥ ८ ॥
रामः सुन्दरमूर्तिश्च रघुवीरः सुनिर्मलः । हनूमान सुन्दरः शूरः सिन्धुलङ्घनमुत्तलम् ॥ ९ ॥
लङ्का सुन्दररूपा च चाशोकवनिका शुभा । सीता सुन्दरसर्वाङ्गी लङ्कादाहो मनोहरः ॥ १० ॥
रामालिङ्गनमद्भुतं सीताशोकविनाशनम् । सुन्दरं यत्र सर्वं स्यात् तत्सुन्दरकाण्डमुच्यते ॥ ११ ॥
కృతి: మురళీ మోహన్ - M.Murali Mohan
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి