చరణం 1
दृक्-विचारौ स्वप्नाब्धौ, भ्रमदुत्तुङ्गतरङ्गतुरङ्गैः।
దృక్-విచారౌ స్వప్నాబ్ధౌ, భ్రమదుత్తుంగతరంగతురంగైః।
In the ocean of dreams, sight and thought (ride) upon towering, whirling wave-steeds.
చరణం 2
दृक्-विचारौ पारतीरे, वासन्तसीम्नि स्फुरत्कल्पनादोलिकायाम्।
దృక్-విచారౌ పారతీరే, వాసంతసీమ్ని స్ఫురత్కల్పనాదోలికాయామ్।
On the farther shore, upon the shimmering swing of imagination at spring's edge.
చరణం 3
दृक्-विचारावन्तरात्मनि, अशिथिलजटाविततन्यग्रोधवत्।
దృక్-విచారావంతరాత్మని, అశిథిలజటావితతన్యగ్రోధవత్।
Within the innermost self, like a banyan tree whose unyielding, spreading roots never let go.
చరణం 4
दृक्-विचारावाशारागे, चटुलतारकपिच्छभासुरप्रकाशवत्।
దృక్-విచారావాశారాగే, చటులతారకపిచ్ఛభాసురప్రకాశవత్।
In the glow of hope, like the radiant light streaming from a fickle star's plume.
చరణం 5
दृक्-विचारौ मौनभाषणे, प्रतिध्वनद्धृदयगेहप्रतिबिम्बवत्।
దృక్-విచారౌ మౌనభాషణే, ప్రతిధ్వనద్ధృదయగేహప్రతిబింబవత్।
In silent speech, like the reverberating reflection within the chamber of the heart.
చరణం 6
दृक्-विचारौ श्वासरोधक्षणपर्यन्तम्, अविरतं नरजीवनयात्रावत्...
దృక్-విచారౌ శ్వాసరోధక్షణపర్యంతమ్, అవిరతం నరజీవనయాత్రావత్...
Sight and thought — until the very moment the breath stops — go on unceasingly, like the journey of a man's life...
- M.Murali Mohan
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి