🔱 सीतारामकल्याणकाव्यम् 🔱
✍ M. Murali Mohan
संस्कृतम्
नीलाकाशस्य प्रथमा वर्षबिन्दवः प्रेम्णा धरित्रीं प्रथमं स्पृशन्तः।
रोमाञ्चिताङ्गी पुलकप्रफुल्ला बभूव सद्यः वसुधा वधूरिव॥ १॥
मन्देन मन्दारसुगन्धवाहिना मलयानिलेनातिमुदा स्पृष्टा।
मुदं दधाना नवपल्लवाभा चकास्ति भूमिः प्रियसङ्गमेव॥ २॥
मन्दस्मितेनैव नभो दिगन्तं प्रति प्रसार्यौ भुजयोः सुविस्तारौ।
मिलत्सु तेष्वेव करद्वयेषु स्तब्धा प्रकृतिः क्षणमात्रसाक्षी॥ ३॥
गर्जद्घनौघा मधुरा वाद्यघोषाः चकासति विद्युत्कणा अक्षतानाम्।
शुष्केष्वपि द्रुमेषु नवाङ्कुरैस्तैः विश्वं विमोहं व्रजति स्म सद्यः॥ ४॥
एवं विभाते जगति प्रसन्ने सीतारामाभ्यां शुभकल्याणे।
साक्षित्वमापन्नमिदं समस्तं भूम्यन्तरिक्षे च नभस्तले च॥ ५॥
నీలాకాశస్య ప్రథమా వర్షబిందవః ప్రేమ్ణా ధరిత్రీం ప్రథమం స్పృశన్తః।
రోమాఞ్చితాఙ్గీ పులకప్రఫుల్లా బభూవ సద్యః వసుధా వధూరివ॥
మందేన మందారసుగన్ధవాహినా మలయానిలేనాతిముదా స్పృష్టా।
ముదం దధానా నవపల్లవాభా చకాస్తి భూమిః ప్రియసంగమేవ॥
మందస్మితేనైవ నభో దిగన్తం ప్రతి ప్రసార్యౌ భుజయోః సువిస్తారౌ।
మిళత్సు తేష్వేవ కరద్వయేషు స్తబ్ధా ప్రకృతిః క్షణమాత్రసాక్షీ॥
గర్జద్ఘనౌఘా మధురా వాద్యఘోషాః చకాసతి విద్యుత్ కణా అక్షతానామ్।
శుష్కేష్వపి ద్రుక్షు నవాఙ్కురైస్తైః విశ్వం విమోహం వ్రజతి స్మ సద్యః॥
ఏవం విభాతే జగతి ప్రసన్నే సీతారమాభ్యాం శుభకల్యాణే।
సాక్షిత్వమాపన్నమిదం సమస్తం భూమ్యన్తరిక్షే చ నభస్తలే చ॥
✍ ము. మురళీ మోహన్
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి