🔱 श्रीकृष्ण 🔱
१
कुत्र त्वां प्राप्नुयां कृष्ण कथं वा मिलये हरे ।
हे हृदयप्रिय शीघ्रं सन्निकृष्य समागच्छ ॥
२
वृन्दारण्यं जपत्येव तव नाम मुहुर्मुहुः ।
वहति स्मितगन्धेन शीतलः पवनोऽपि च ॥
३
बर्हिपिच्छं भ्रमद् वायुः क्वणन्मञ्जीरयामुनी ।
गच्छन्तो घनपङ्क्तयश्च विहगाश्च वदन्ति तत् ॥
४
"इतः स गतः" इत्येवं सर्वे प्रोचुः मुहुर्मुहुः ।
किन्तु मौनं स्मितं कृत्वा रहस्यं तव रक्षति ॥
५
तेन मे हृदयं नित्यं भ्रमत्येव दिशो दिशः ।
सोढुं नालं चिरं विप्रयोगं त्वां प्रति माधव ॥
६
मृदु त्वम् आगत्य शनैः कुरु वासं ममोत्सङ्गे ।
यथा यमुनया सार्धं चन्द्रिका शान्तनिर्मला ॥
७
यथा वा वेणुनादस्ते शान्तः प्रेमाप्लुतः सदा ।
त्वां विना क्षणमात्रोऽपि युगायते महाप्रभो ॥
८
त्वया सह क्षणो यस्तु सोऽनन्तत्वम् उपैति वै ।
शान्तम् आनन्दम् अक्षय्यं तदा लभते मानसम् ॥
न दूरे व्रजगोपालः, भक्तहृदये सदा स्थितः ।
यत्र प्रेम तत्र कृष्णः, यत्र कृष्णस्तत्र आनन्दः ॥
🔱 శ్రీకృష్ణ 🔱
౧
కుత్ర త్వాం ప్రాప్నుయాం కృష్ణ కథం వా మిలయే హరే ।
హే హృదయప్రియ శీఘ్రం సన్నికృష్య సమాగచ్ఛ ॥
౨
వృందారణ్యం జపత్యేవ తవ నామ ముహుర్ముహుః ।
వహతి స్మితగంధేన శీతలః పవనోఽపి చ ॥
౩
బర్హిపిచ్ఛం భ్రమద్ వాయుః క్వణన్మంజీరయామునీ ।
గచ్ఛంతో ఘనపంక్తయశ్చ విహగాశ్చ వదంతి తత్ ॥
౪
"ఇతః స గతః" ఇత్యేవం సర్వే ప్రోచుః ముహుర్ముహుః ।
కింతు మౌనం స్మితం కృత్వా రహస్యం తవ రక్షతి ॥
౫
తేన మే హృదయం నిత్యం భ్రమత్యేవ దిశో దిశః ।
సోఢుం నాలం చిరం విప్రయోగం త్వాం ప్రతి మాధవ ॥
౬
మృదు త్వమ్ ఆగత్య శనైః కురు వాసం మమోత్సంగే ।
యథా యమునయా సార్ధం చంద్రికా శాంతనిర్మలా ॥
౭
యథా వా వేణునాదస్తే శాంతః ప్రేమాప్లుతః సదా ।
త్వాం వినా క్షణమాత్రోఽపి యుగాయతే మహాప్రభో ॥
౮
త్వయా సహ క్షణో యస్తు సోఽనంతత్వమ్ ఉపైతి వై ।
శాంతమ్ ఆనందమ్ అక్షయ్యం తదా లభతే మానసమ్ ॥
న దూరే వ్రజగోపాలః, భక్తహృదయే సదా స్థితః ।
యత్ర ప్రేమ తత్ర కృష్ణః, యత్ర కృష్ణస్తత్ర ఆనందః ॥
✍️ M. Murali Mohan
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి