చేతాంబరే విచరతాం ఖలు శోకమేఘానాదృత్య మా కృథా మనాగపి కుణ్ఠభావమ్। మూకం హి యద్వదతి బాష్పకణైరధోష్ఠకమ్పైః స్వబంధనవిముక్తమివాశ్రువృత్తమ్॥ ఉత్పశ్య శీతలమనాః పునరుజ్జ్వలేఽస్మిన్ సంసారధామని మనోమణిదీపమర్చైః। ధైర్యేణ నిత్యమిహ జైష్యసి దుఃఖమౌలిం ప్రజ్ఞాప్రకాశసహితో భవ సుప్రసన్నః॥
"In the open sky of the heart, pay no heed to the wandering clouds of sorrow, nor let your spirit feel the slightest gloom. For without words, the trembling of the lower lip speaks volumes, as the tear-drops reveal themselves freed at last from the bonds of restraint.
With a cooled, tranquil mind, behold once more the radiant jewel-lamp of the soul shining brightly within this worldly abode. Through steadfast courage, you shall conquer the very crown of sorrow, and illumined by pure inner wisdom, remain forever serene and radiant."
M.Murali Mohan
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి